بوسه‌ای بر اقتدار و مظلومیت در امتداد خاک تشنه‌ی جنوب

آنجا که چذابه به شلمچه پیوند می‌خورد و افق در نگاه نافذ مرزبانان خلاصه می‌شود، صحنه‌ای از جنس نور و غیرت رقم خورد. عالی‌ترین مقام دولت در سرزمین نخل و آفتاب، نه در پشت میزهای اداری، که در نقطه صفر مرزی، زبان به تحسین دلاورانی گشود که استواری‌شان، ستون‌های امن این مرز و بوم است.

آن‌گاه که دکتر موالی‌زاده استاندار خوزستان، متواضعانه بر دستان خسته اما مقتدر سرباز ارتش بوسه زد، در واقع بر پیشانی غیرت ملی بوسه نشاند. این بوسه، تنها یک ابراز احساسات ساده نبود؛ بلکه بازخوانی کتاب ایستادگی خوزستان و یادآور این حقیقت ناب بود که: «دستی که برای پاسداری از حریم میهن بر روی ماشه است، بوسه‌گاهِ قدرشناسی ملتی است که آرامش شب‌هایش را وامدار بیداری این چشم‌های منتظر است.» در آن لحظه‌ی باشکوه، فاصله میان مسئول و سرباز برداشته شد تا همگان بدانند در مکتب ایستادگی، والاترین مقام، خدمت به آنان است که جانشان را سپر بلای خاک کرده‌اند.